NKarikalan

Thursday, November 5, 2015

உனக்கான கவிதை என்று

நினைத்தாலே போதுமே

எழுத்துக்கள் அழகாக அலங்கரித்து

ஒவ்வொரு கவிதை படியிலும்

நின்று சிரித்துக்காட்டுகிறது

கொலு பொம்மைகள் போல

என் கவிதையை படிக்கும்படி ஒரு நாள்

உன் அருகில் நான் ஆவலுடன்

குழல் யாழ் போல்

மழலையாக ஒவ்வொரு எழுத்தாக

வாசித்த வரிகளுக்கு

உயிர் கொடுக்கும்

உன் தமிழும் அழகு தான்

என் புது கவிதை உலகத்தில்

"ஒ பெண்ணே.. என் கண்ணே.. செந்தேனே.. " - என்று

என்றும் முனுமுனுக்கும்

உன் மலரிலிருந்து

உதிரும்

என் பெயரும்

ஒரு பாடலாக தான் கேட்கிறது..

சில்லென்ற மரங்களின் காற்றில்

பெருநகரத்தின் ஜொலிக்கும் ஒளிகளில்

நாம் செல்லும் எதிர் எதிர் பாதையிலிருந்து

தூரத்திலும் கூட்டத்திலும்

மயங்கும் இருட்டிலும்

ஏனோ திரும்பி நின்று

நம் கண்கள் கலந்ததோ அன்று

அனைத்து காதல் பாடல்களும்

அந்த சில நொடிகளுக்காகவே

பாடியது போல் ஒரு உணர்வு

அத்தருணம் போதுமே

எனக்கான நம் கவிதை உலகம் உயிர் வாழ

ஒவ்வொரு வருடமும்

மறுபடியும் பிறக்க நினைக்கிறன்

பல நாள் கழித்து நீ வாழ்த்தும்

எனக்கான மகிழ்ச்சியான பிறந்த நாளில்

" பேசணும்னு தான் நினைப்பேன் "

என்று நீ சொன்னதும்

" கவிதை எழுதட்டுமா " என்று கேட்டது

அந்த ஒரு நிமிட நிசப்தம்

கவிதையே பேசுவது என்று புரியாமல்

சுற்றிலும் ஆயிரம் பேர் - ஏனோ

ஆளில்லா தீவில் இருந்தது போல்

சில நொடிகளாக சென்ற பலமணி நேரத்தில்

கொஞ்சமாக தான்

மௌனத்திலும்

பார்வையிலும்

சிரிப்பிலும்

பேசிகொண்டோம்

உன் கண்மணிகள்

தேடின மக்கள் அலையில்

என் கண்களை கண்டதும்

உன் பெருமூச்சு அனுப்பிய கவிதை மடலை

கண்டுகொண்டேன் நானும் கண்டுகொண்டேன்

சிந்திய சோறும் கவிதை எழுதும்

- நீ உண்ணும் அழகில்

மயங்கினேன் நானும் .. !!

காதல் அலை அடித்து விழுந்தேன் நானும் ..!!