"தொலைந்து போ"

என்ற உன் சொல்லுக்கு  எவ்வளவு மரியாதை

இன்னமும் தேடி கொண்டே தான் இருக்கிறேன் 

தொலைந்த என்னை

தொலையாத உன்னுள் . . ! ! 

என்றாவது தான் வெளியே செல்கிறேன்

எத்தனை முகங்கள்

புறக்கண்கள் தேடினது உன்னை மட்டும்...

அலுத்துக்கொண்டேன் நான்...

இந்த கூடத்திலும் நீ இல்லை..

அகக்கண்கள் தேடினது என்னை மட்டும்

நீ வாழும் திசையில்...

தமிழை ருசிப்பவர்களை ரசிப்பவள் நான்

என்று தானே கூறினேன்

உனக்கு பிடித்த தமிழ் என்பதால்..

உன்னை கொஞ்சமாக பிடிக்கும் என்று  சொன்னேன்
உன்னை நேசிக்க ஒரு சந்தர்ப்பம் வேண்டி

உன்னை பிடிக்கவே இல்லை என்று  சொன்னேன்

உன் பிரிவையும்  நேசிக்க ஒரு சந்தர்ப்பம் வேண்டி

எத்தனை பிறவியும் எடுப்பேன்

உன்னுடன் சேர்ந்து வாழ

"காதலிக்கிறேன்" என்று

ஒருமுறை சொல்லிவிடு போதும்..!!!

  

நீ  ஒரு வார்த்தை பேசினாலே போதும் 

வானில் பறந்து போகிற நான்..

மறுவார்த்தை கேட்கவே
தரையில் இறங்கிவிடுகிறேன்..
 

அழகே அழகு..

அன்னியரிடம் பேசினால் 

அடி தான் என்று 

என் வாழ்க்கையின் ஆதியில் 

முதல் அன்னியராக

திகழ்ந்த என் அன்னையே  சொன்னாளே 

அழகே அழகு.. 

மழை பெய்கிறது

அனைவரும் ஓடுகிறார்கள்

சுடுமோ..??

வெறித்து வெறித்து பார்த்தேன்

மழையில் நனையாதே   

என்று அம்மா சொன்னாள்

வலிக்குமோ..??

என்று பல கேள்விகளுடன்

முதல் முறை மழையை வாரி கட்டிகொண்டேன்

சில்லென்று உடலில் பாய்ந்த ஒரு வித மின்சாரம்

ஹேய்ய்ய்... ஹைய்யா ...

என்று குதித்து விளையாடினேனே ..

அழகே அழகு..

அன்றொரு நாள் 

மின்சாரம் இல்லாத இரவு நேரத்தில் 

ஊ.... என்று நான் சத்தமிட்ட பொழுது 

என் தம்பி அலறி ஓடினானே

அழகே அழகு..

  

முதல் கவிதையை

முதல் வேற்றாளிடம்

முதல் முறையாக 

காண்பித்தேனே

அழகே அழகு..

சித்தி ...

எனக்கு ...

மருதாணி... 

என்று நான்கு வயது குழந்தை 

தயங்கி தயங்கி கேட்கையில்

அதே வயதில் எனக்கு நானே 

மருதாணி போட்டு கொண்ட நினைவு 

அழகே அழகு..

அவள் பேசினாலே பிடிக்கவில்லை

கேட்கவும் விருப்பம் இல்லை

இருப்பினும் நான்கே வருடத்தில்

 என் ஆசை தோழியாய் ஆனாளே

அழகே அழகு..

கண்களை மூடினேன் குழப்பத்துடன் 

பறந்ததோ கனவின் அரண்மனைக்கு 

புரியாத புதிர் 

என் வாழ்கையில் உண்டு

அது ஒரு ஆசிரியர் நடத்திய பாடமே

அழகே அழகு..

அவனுக்காக எதையும் செய்வேன் நான்

அவன் கேட்காமலே நிறைய செய்த பொழுது

நன்றி என்ற ஒற்றை சொல்லில் அவன் 

அழகே அழகு...  

என் தோழியை சுற்றி எத்தனை பேர்

 மனம் திறந்து பேச வாய்ப்பே இல்லை..

சில்லென்று காற்று வீச..,

மரங்களின் நிழல் 

எங்களை  அணைக்க துடிக்க..

எங்கும் அமைதி நிலவ  

இருவர் மட்டும் சேர்ந்து போகயில் 

ஒரு வார்த்தை கூட பேச இயலவில்லையே..

அழகே அழகு.. 

  

நான் வளர்க்கும் காகம் 

காக்கா காக்கா என்று என் வீட்டு ஜன்னலில் 

எட்டி பார்த்து என்னை அழைத்ததே..

அழகே அழகு..  

பல நாட்களுக்கு பிறகு  

நமக்கு பிடித்தவரிடம் இருந்து வரும் 

ஒரு குறுந்தகவல்  "enna panra"

அழகே அழகு...  

சிரித்துகொண்டே கை நீட்டிய குழந்தையை

வாரி அணைத்தேனே 

அதன் வாயிலிருந்து அமிர்தம் பொழிந்து 

என் உடையை லேசாக நனைத்தாளே 

அழகே அழகு.. 

நான் முதன்முதலில் ரசித்த கவிதைகளை

படைத்தவனுக்கு நான் தான் குருவாம்

பொய்யோ மெய்யோ

அவன் சொற்கள் அனைத்துமே

அழகே அழகு.. 

அம்மா என்று தான் நான் அழைத்தேன்

என்னம்மா என்று என் தந்தை கேட்டாரே 

அழகே அழகு ..

"நான் யார் உனக்கு"

என்று கேட்கையில்

"ஹ்ம்ம்... எத்தனை முறை தான்

உனக்கு  சொல்வது" என்று அலுத்துக்கொண்டானே    

அழகே அழகு.. 

  

ஒரு விரல் கோர்த்து

நானும் அவளும்  நடக்கையில் 

உயிர் தோழி என்ற எண்ணம் 

அழகே அழகு...  

  

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் 

நிறைய அழகுகள் 

காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன

ரசிகர்கள் இல்லாமல்

இதுவும் 

அழகே அழகு..

தலைப்பை இன்னமும் தேடிக்கொண்டு தான் இருக்கிறேன்

நமக்கான நாட்களை 

வலைவீசி தேடி

நமக்கான பொழுதுகளை

மறுபடி நினைத்துக்கொண்டு

சிரிக்கிறாய் 

அழுகிறாய் ..

பொக்கிஷமாக நெஞ்சில் புதைக்கிறாய் ... 

உனக்கு பிடித்தவன் 

கேட்டு கொண்டே இருந்ததான் 

நீ  பேசி கொண்டே இருக்க..

வருந்துகிறேன்..

ஒரு முறை அவன் பேசி 

நீ கேட்கவில்லையே.. 

இன்று கேட்காமலே சென்றான்

நீ பேசி கொண்டே இருக்க..

நேரம் போனதே தெரியாமல் 

பேசிய பொழுதுகள் கேட்கின்றன

உன்னிடம் பேச அவனுக்கு எங்கே நேரம்...

காத்துக்கொண்டிருந்த பொழுதுகள் கேட்கின்றன

அவனை நினைக்காமல் இருக்க உனக்கு எங்கே நேரம்..

உன் பெயரை எழுதுகையில் அவன் பெயர் மனதில் ஓட 

கவிதை பிறக்கையில் அவனே நினைவில் வர

தலைப்பை மட்டும் இன்னமும் 

தேடிக்கொண்டு தான் இருக்கிறேன்  ...

புதிய பெயர்

நீ அவள் வாழ்க்கையில் வந்த

அந்த ஒரு நொடி.. 

அவள் உடல் சிலிர்த்தது.. 

கண்களில் கண்ணீர்.. 

உதட்டில் புன்னகை.. 

முகத்தில் வெட்கம்.. 

மனதில் சந்தோஷம்.. 

புதியதோர் உணர்வு..

நாட்கள் கடந்த வேகமோ அதிகம்.. 

தனியாக சிரித்தாள் - பைத்தியமில்லை.. 

ரகசியமாக பேசினாள்  - கைபேசி காதல் இல்லை..

 அமுத மொழிகளையும்  

ஆசை வார்த்தைகளையும்  

பேசி கொஞ்சி 

உன்னை அழகாக  கவர்ந்தாள் அவள் அறியாமலேயே.. 

ஏனோ இன்ப வேதனையில் மூழ்கினாள்..

அறுசுவை உணவும் பழச்சாறும்  பிடிக்கவில்லை.. 

உண்ணவும் மறுக்கவில்லை.. 

"உறங்காமல் எந்த நாட்டை பிடிக்க இந்த ஆழ்ந்த சிந்தனை"  - என்ற  

வசை மொழிகள் அவள் காதில் விழவில்லை.. 

எதிர்காலத்தின் கனவுகள் - அவள்  

உயிரோடு கலந்துவிட்ட உனக்காக  

அவள் போடும்  திட்டங்கள்

இயற்கை தீட்டும் வண்ணங்களுக்கு சமமாகுமா...??? 

உன் முகம் பாராமல் அவள்  காட்டும் அன்போ  

உலகில் விலைமதிப்பில்லாத பொக்கிஷம்.. 

உன் மூச்சோ அவள் சுவாச காற்றாய் ஆனதே..!!! 

பூமியில் கால் கூட பதிக்காமல்  

ஒரு பெண்ணின் மனதை தொட்டாய்  

அவள் அன்பில் சிறைபட்டாய்.. 

ஆகா வேற்று கிரக வாசியா நீ...???

நகங்களால் கீறி உன்  

ஆனந்த தாண்டவத்தை அரங்கேற்றினாய்.. 

உலகத்தின் சார்பில் அவள் - ஒருத்தி 

காத்திருந்தாள் உனக்காக மட்டும்.. 

அவள் அழுதால் கதறினால் - வலி  

தாங்குமா உன் பிஞ்சு நெஞ்சம்..?? 

"அழாதே அம்மா" என்று  

சொல்லமுடியாமல் சிரித்துகொண்டே  

உலகத்தை எட்டி பார்த்தாய்..

பத்து மாதங்களாக உன்னை  

கட்டி அனைத்து முத்தமிட காத்திருந்தது  

சில்லென்ற வீசிய  காற்றும் தான் ...!!! :) :) 

உன்னை பார்த்த அந்த ஒரு நொடி..., 

அவள் உடல் சிலிர்த்தது.. 

கண்களில் கண்ணீர்.. 

உதட்டில் புன்னகை.. 

மனதில் சந்தோஷம்.. 

புதியதோர் பெயர் அம்மா.. :) :)

கடிகாரம் விலை

என் கைகடிகாரம்  தங்கம்  தான் ..

நீ என் கை  தொட்டு  பார்த்த நேரம் 

விலை  மதிப்பில்லாத  பொக்கிஷம்  ஆனதோ ..?